Networking w nieruchomościach: jak relacja z architektką doprowadziła do apartamentu na Wilanowie?
Networking w nieruchomościach zaczyna się od słuchania, a nie od prezentacji oferty. Przekonałem się o tym, gdy po około trzech miesiącach znajomości z architektką jej rekomendacja doprowadziła do pozyskania apartamentu na warszawskim Wilanowie.
Pozyskanie wartościowej nieruchomości nie zawsze zaczyna się od telefonu do właściciela, reklamy czy portalu ogłoszeniowego. Czasem zaczyna się od zwykłej rozmowy, po której przez kilka tygodni pozornie nic się nie dzieje. Tak było w przypadku apartamentu, który trafił do naszej oferty dzięki relacji zbudowanej podczas spotkania networkingowego.
Czy relacje biznesowe naprawdę pomagają pozyskiwać nieruchomości?
Tak, ale nie dzieje się to automatycznie. W branży nieruchomości często rozmawiamy o skuteczności: liczbie telefonów, spotkań, prezentacji i podpisanych umów. To ważne wskaźniki, ale nie opowiadają całej historii. Zwłaszcza na rynku nieruchomości o wyższej wartości, gdzie decyzja o powierzeniu komuś sprzedaży mieszkania lub apartamentu wymaga zaufania.
Jako agent nieruchomości i współtwórca WEDOEstates wielokrotnie przekonałem się, że relacje biznesowe potrafią otwierać drzwi, których nie otworzy nawet najlepiej przygotowana oferta usług. Networking nie jest jednak maszyną, do której wrzuca się wizytówki i z której następnego dnia wypadają zlecenia.
Opowiem o jednej konkretnej sytuacji. Nie o spektakularnej technice sprzedażowej, lecz o spotkaniu z architektką, kilku rozmowach, wzajemnym wsparciu i rekomendacji, która po około trzech miesiącach doprowadziła do pozyskania apartamentu na Wilanowie.
Jak rozmawiać na spotkaniu networkingowym, żeby budować relację, a nie sprzedawać?
Od pytań i słuchania, a nie od opowiadania o własnej ofercie. Z architektką poznaliśmy się podczas spotkania networkingowego. Ona zajmowała się architekturą, ja nieruchomościami. Mogłem od razu zacząć opowiadać, jak sprzedajemy mieszkania, czym wyróżnia się nasze biuro i dlaczego warto przekazywać nam kontakty do właścicieli. Tylko że takie podejście często zamyka rozmowę, zanim relacja w ogóle się zacznie.
Zamiast tego rozmawialiśmy. Chciałem poznać jej działalność, zrozumieć, czym się zajmuje i jakie wyzwania pojawiają się w jej pracy. To fundamentalna różnica: nie traktować osoby po drugiej stronie jako potencjalnego źródła prowizji, lecz jako przedsiębiorcę, z którym można stworzyć wartościową relację.
W networkingu bardzo łatwo skupić się na własnym celu. Agent przychodzi na wydarzenie z myślą: „Muszę zdobyć klienta”. Przedstawia ofertę, rozdaje wizytówki, mówi o swoich sukcesach i przechodzi do kolejnej osoby. Wieczorem wraca z listą kontaktów, ale często nie wie prawie nic o ludziach, których poznał.
Tymczasem najważniejsze pytanie brzmi inaczej: „W czym mogę pomóc tej osobie i czy istnieje przestrzeń do współpracy?”. Odpowiedź wymaga uważnego słuchania. Nie da się jej uzyskać, jeśli przez większość spotkania mówi się wyłącznie o sobie.
Co wydarzyło się przez kolejne trzy miesiące?
Nic, co wyglądałoby jak sprzedaż: po pierwszym spotkaniu nie pojawiło się od razu żadne zlecenie i nie było powodu, żeby tego oczekiwać. Utrzymywaliśmy kontakt przez około trzy miesiące. Spotkaliśmy się ponownie, odbyliśmy kilka rozmów telefonicznych. Ważne było również to, że relacja nie działała tylko w jedną stronę. Starałem się wspierać jej działalność i polecać ją tam, gdzie widziałem taką możliwość.
To nie była wymiana na zasadzie: „Ja polecę ciebie, jeśli ty polecisz mnie”. Taki układ jest zbyt transakcyjny, żeby budować trwałe zaufanie. Chodziło o naturalną, obopólną współpracę i gotowość do pomocy, nawet jeśli nie wiadomo, czy kiedykolwiek przyniesie bezpośrednią korzyść.
Warto to podkreślić: trzy miesiące nie oznaczały trzech miesięcy codziennych telefonów ani intensywnego zabiegania o zlecenie. Relacja rozwijała się przez spotkanie, kilka kontaktów i konkretne gesty wsparcia. Nie potrzebowała sztucznej presji.
Dla mnie właśnie tutaj zaczyna się prawdziwy networking. W pierwszym dniu poznajemy człowieka. Dopiero później mamy szansę pokazać, czy jesteśmy konsekwentni, wiarygodni i zainteresowani czymś więcej niż własnym interesem.
Jak rekomendacja doprowadziła do apartamentu na Wilanowie?
Po mniej więcej trzech miesiącach architektka poleciła mnie swojemu narzeczonemu, który potrzebował wsparcia przy sprzedaży apartamentu na Wilanowie. To był moment, w którym wcześniejsze rozmowy i utrzymywanie kontaktu przełożyły się na konkretną możliwość biznesową. Nie dlatego, że podczas pierwszego spotkania skutecznie „sprzedałem” swoje usługi. Raczej dlatego, że przez kolejne tygodnie zbudowaliśmy relację, w której pojawiło się zaufanie.
Dzięki temu poleceniu udało nam się podpisać umowę dotyczącą sprzedaży wartościowej nieruchomości.
To ważne rozróżnienie: opowiadam o pozyskaniu apartamentu do obsługi, nie o zakończonej sprzedaży. Nie chcę dopisywać tej historii finału, którego tu nie opisuję. Już sam fakt, że właściciel zdecydował się powierzyć nam tak istotną sprawę, pokazuje znaczenie jakościowej rekomendacji.
W przypadku nieruchomości premium polecenie ma szczególną wagę. Właściciel nie oddaje agentowi jedynie kluczy i dokumentów. Powierza mu proces, który może dotyczyć istotnej części rodzinnego majątku, prywatności, czasu i oczekiwań finansowych. Dlatego samo zapewnienie „jestem skuteczny” rzadko wystarcza. Wiarygodność musi mieć podstawy.
Dlaczego rekomendacja jest czymś więcej niż kontaktem?
Bo zmienia punkt wyjścia rozmowy z właścicielem, choć nie zastępuje profesjonalizmu. Wyobraźmy sobie dwie sytuacje. W pierwszej właściciel otrzymuje przypadkowy telefon od agenta, którego nie zna. W drugiej bliska osoba mówi mu: „Poznałam człowieka z branży nieruchomości, utrzymujemy kontakt, dobrze mi się z nim współpracuje. Warto z nim porozmawiać”.
W obu przypadkach agent musi wykonać swoją pracę: poznać nieruchomość, zrozumieć potrzeby właściciela, przygotować strategię i wyjaśnić warunki współpracy. Zamiast zaczynać od całkowitej anonimowości, zaczynamy jednak od kredytu zaufania udzielonego przez osobę, której właściciel już ufa. Tego kredytu nie wolno zmarnować.
W WE DO Estates zależy nam na świadomym prowadzeniu sprzedaży: od analizy nieruchomości i przygotowania oferty, przez prezentację, aż po negocjacje i finalizację transakcji. Dobra relacja może doprowadzić do pierwszego spotkania z właścicielem, ale dopiero rzetelna praca uzasadnia dalszą współpracę.
Jaki jest najczęstszy błąd agentów na spotkaniach networkingowych?
Próba natychmiastowej sprzedaży, zanim agent zrozumie rozmówcę. Gdybym miał wskazać jeden problem, który często widzę w podejściu do networkingu, byłaby to właśnie chęć szybkiego zamknięcia transakcji.
Agent przychodzi na spotkanie, przedstawia ofertę i od razu szuka kogoś, kto chce kupić albo sprzedać nieruchomość. Nie słucha wystarczająco uważnie, nie bada potrzeb rozmówcy , nie zastanawia się, czy może mu realnie pomóc, w obszarze nieruchomości albo przez połączenie z odpowiednią osobą. Takie podejście sprowadza networking do krótkiej prezentacji handlowej.
| Podejście nastawione na sprzedaż | Podejście nastawione na relację | |
|---|---|---|
| Cel na spotkaniu | „Muszę zdobyć klienta” | „W czym mogę pomóc tej osobie?” |
| Rozmowa | Prezentacja oferty, wizytówki, opowieści o sukcesach | Pytania o działalność i wyzwania rozmówcy, uważne słuchanie |
| Po wydarzeniu | Lista kontaktów i niewiele wiedzy o poznanych ludziach | Ponowne spotkanie, rozmowy, wzajemne wsparcie |
| Skutek | Rozmowa często kończy się, zanim relacja się zacznie | Zaufanie i szansa na rekomendację |
Nie każda osoba poznana na wydarzeniu jest dziś naszym klientem. Może nim nigdy nie zostać. Może natomiast być wartościowym partnerem, ekspertem lub kimś, komu my będziemy mogli pomóc. Dlatego warto zaczynać od pytań:
- Czym zajmuje się rozmówca?
- Z kim najczęściej pracuje?
- Jakich klientów szuka?
- Co stanowi dla niego największe wyzwanie?
- Czy znamy kogoś, kto mógłby mu pomóc?
Takie pytania nie są scenariuszem manipulacji. Powinny wynikać z autentycznej ciekawości. Jeśli odpowiedzi słuchamy tylko po to, żeby jak najszybciej wrócić do opowiadania o sobie, rozmówca zwykle to wyczuje.
Dlaczego architekt i agent nieruchomości mogą ze sobą współpracować?
Bo ich światy często się spotykają, choć pracują na różnych etapach życia nieruchomości. Historia z Wilanowa pokazuje, że wartościowe relacje biznesowe nie muszą powstawać wyłącznie między osobami wykonującymi ten sam zawód. Klient kupuje mieszkanie i potrzebuje projektu wnętrza. Właściciel rozważa remont przed sprzedażą. Inwestor chce ocenić potencjał lokalu. Rodzina planuje zmianę mieszkania i zastanawia się, jak urządzić nową przestrzeń.
Nie oznacza to, że każde takie spotkanie automatycznie przyniesie wspólny projekt. Pokazuje jednak, jak ważne jest poznawanie kompetencji innych przedsiębiorców. Gdy rozumiemy, czym zajmuje się druga osoba, łatwiej rozpoznać sytuację, w której warto ją polecić.
W mojej relacji z architektką istotna była właśnie wzajemność. Nie czekałem wyłącznie na telefon z informacją o mieszkaniu do sprzedaży. Sam starałem się pomóc jej biznesowi, między innymi poprzez polecenia.
Czy w networkingu wystarczy dyscyplina i wytrwałość?
Same nie wystarczą, ale bez nich trudno zbudować relacje, których nie widać na zdjęciach ze spotkań. Networking bywa przedstawiany jako seria wydarzeń, uścisków dłoni i zdjęć publikowanych w mediach społecznościowych. Tyle że zdjęcie ze spotkania nie pokazuje tego, co dzieje się później: kolejnej rozmowy telefonicznej, ponownego spotkania, przesłanego kontaktu czy zwykłego zainteresowania sprawami drugiej osoby. A to właśnie te drobne działania potrafią przesądzić o jakości relacji.
Co powiedziałbym agentowi, który od pół roku uczestniczy w spotkaniach networkingowych i nadal nie pozyskał klienta? Dyscyplina i wytrwałość. Nie chodzi o bezrefleksyjne chodzenie na każde wydarzenie. Chodzi o konsekwentne budowanie relacji, sprawdzanie, czy wnosimy wartość i nie wyciąganie pochopnych wniosków po kilku spotkaniach.
Jednocześnie wytrwałość nie może być wymówką dla braku refleksji. Jeśli przez wiele miesięcy nie powstają żadne wartościowe kontakty, warto sprawdzić, czy rzeczywiście słuchamy ludzi, czy wracamy do rozmów i czy oferujemy pomoc, która ma dla nich znaczenie.
Można uczestniczyć w dziesiątkach wydarzeń i pozostać obcym dla wszystkich. Można też zbudować kilka relacji, które po pewnym czasie staną się podstawą trwałej współpracy.
Czego ta historia nauczyła mnie o pozyskiwaniu nieruchomości premium?
Cztery rzeczy:
- Nie da się przyspieszyć każdej relacji. Zaufanie nie powstaje na komendę. Można natomiast stworzyć warunki, w których ma szansę się pojawić.
- Warto myśleć szerzej niż o bezpośrednim kliencie. Osoba poznana dziś na spotkaniu biznesowym może nie mieć żadnej nieruchomości do sprzedaży. Może jednak znać kogoś, kto za kilka miesięcy będzie potrzebował sprawdzonego doradcy.
- Relacje trzeba pielęgnować również wtedy, gdy nie ma w perspektywie konkretnej transakcji. Telefon, spotkanie czy polecenie mogą być naturalną częścią współpracy, a nie wyłącznie narzędziem pozyskiwania zleceń.
- Rekomendacja jest początkiem odpowiedzialności, a nie końcem procesu sprzedażowego. Kiedy ktoś poleca nas bliskiej osobie, ryzykuje również własną reputacją. To dodatkowy powód, by zadbać o profesjonalną obsługę i przejrzystą komunikację.
Najczęściej zadawane pytania o networking w nieruchomościach
Od czego zacząć networking w nieruchomościach?
Od pytań do rozmówcy i uważnego słuchania, a nie od prezentacji własnej oferty. Warto ustalić, czym zajmuje się druga osoba, jakie ma wyzwania i czy można jej w czymś pomóc.
Ile trwa budowanie relacji, która prowadzi do rekomendacji?
W opisanej historii było to około trzech miesięcy: ponowne spotkanie, kilka rozmów telefonicznych i konkretne gesty wsparcia. Zaufanie nie powstaje na komendę, więc nie ma jednego terminu, który sprawdzi się zawsze.
Dlaczego rekomendacja ma tak duże znaczenie przy nieruchomościach premium?
Bo właściciel powierza agentowi proces, który może dotyczyć istotnej części rodzinnego majątku, prywatności, czasu i oczekiwań finansowych. Polecenie od zaufanej osoby daje agentowi kredyt zaufania na start.
Czy rekomendacja zastępuje profesjonalną pracę agenta?
Nie. Agent nadal musi poznać nieruchomość, zrozumieć potrzeby właściciela, przygotować strategię i wyjaśnić warunki współpracy. Rekomendacja zmienia tylko punkt wyjścia rozmowy.
Czy w networkingu trzeba polecać innych, żeby samemu dostać rekomendację?
Nie, i taki układ jest zbyt transakcyjny, żeby budować trwałe zaufanie. Lepiej wspierać innych tam, gdzie widzi się taką możliwość, nawet jeśli nie wiadomo, czy przyniesie to bezpośrednią korzyść.
Podsumowanie: od jednej rozmowy do wartościowej nieruchomości
Skuteczność w naszej branży nie zawsze zaczyna się od prezentacji oferty. Czasem zaczyna się od pytania: „Opowiedz mi więcej o tym, czym się zajmujesz”. Wracam myślami do spotkania, podczas którego poznałem architektkę. W tamtym momencie nie wiedziałem, że po około trzech miesiącach jej rekomendacja doprowadzi do podpisania umowy na sprzedaż apartamentu na Wilanowie.
Gdybym od początku koncentrował się wyłącznie na szybkim pozyskaniu zlecenia, ta relacja mogłaby wyglądać zupełnie inaczej. Zamiast tego były rozmowy, utrzymywanie kontaktu, wzajemna pomoc i stopniowe budowanie zaufania. To historia o nieruchomościach, ale jeszcze bardziej o ludziach.
W WE DO Estates wierzymy, że profesjonalna obsługa nieruchomości opiera się zarówno na dobrze zaplanowanym procesie sprzedaży, jak i na zaufaniu. Jeśli rozważasz sprzedaż apartamentu, mieszkania lub domu w Warszawie i zależy Ci na indywidualnym podejściu, zapraszamy do rozmowy: wedoestates.pl.
Tekst przygotował: Mariusz Wielgos, współwłaściciel i broker nieruchomości w WeDoEstates. Od ponad 10 lat zawodowo zajmuje się sprzedażą nieruchomości w Warszawie.
Od czego zacząć networking w nieruchomościach?
Od pytań do rozmówcy i uważnego słuchania, a nie od prezentacji własnej oferty. Warto ustalić, czym zajmuje się druga osoba, jakie ma wyzwania i czy można jej w czymś pomóc.
Ile trwa budowanie relacji, która prowadzi do rekomendacji?
W opisanej historii było to około trzech miesięcy: ponowne spotkanie, kilka rozmów telefonicznych i konkretne gesty wsparcia. Zaufanie nie powstaje na komendę, więc nie ma jednego terminu, który sprawdzi się zawsze.
Dlaczego rekomendacja ma tak duże znaczenie przy nieruchomościach premium?
Bo właściciel powierza agentowi proces, który może dotyczyć istotnej części rodzinnego majątku, prywatności, czasu i oczekiwań finansowych. Polecenie od zaufanej osoby daje agentowi kredyt zaufania na start.
Czy rekomendacja zastępuje profesjonalną pracę agenta?
Nie. Agent nadal musi poznać nieruchomość, zrozumieć potrzeby właściciela, przygotować strategię i wyjaśnić warunki współpracy. Rekomendacja zmienia tylko punkt wyjścia rozmowy.
Czy w networkingu trzeba polecać innych, żeby samemu dostać rekomendację?
Nie, i taki układ jest zbyt transakcyjny, żeby budować trwałe zaufanie. Lepiej wspierać innych tam, gdzie widzi się taką możliwość, nawet jeśli nie wiadomo, czy przyniesie to bezpośrednią korzyść.


